Neptun emituje więcej energii, niż otrzymuje od Słońca, co jest jednym z zagadnień astrofizycznych. Może to być spowodowane procesami cieplnymi wewnętrznymi oraz odległością, która wpływa na ilość docierającej energii słonecznej. Dzienne wytwarzanie energii przez planetę może być efektem powolnego wypływu ciepła pozostałego z czasów formowania się Układu Słonecznego.

Neptun, ósma planeta od Słońca, ma obecnie 14 znanych księżyców. Największym z nich jest Tryton, który wyróżnia się retrogradacyjną orbitą, co sugeruje, że mógł być przechwyconym obiektem z pasa Kuipera. Pozostałe księżyce są znacznie mniejsze i mniej znane.

Wnętrze Neptuna charakteryzuje się ekstremalnym ciśnieniem, które rośnie wraz z głębokością. Szacuje się, że w centralnych częściach planety ciśnienie może osiągać nawet 7 milionów atmosfer, co wpływa na unikalne warunki panujące w atmosferze i skład chemiczny tej gazowej olbrzymki.

Neptun, najdalsza planeta od Słońca, został zbadany głównie przez sondę Voyager 2, która w 1989 roku przeleciała w pobliżu tej lodowej olbrzymki. Misja dostarczyła cennych informacji o atmosferze, pierścieniach oraz księżycach planety, takich jak Triton. Dzięki tym danym udało się lepiej zrozumieć charakterystykę Neptuna oraz jego miejsce w Układzie Słonecznym.

Orbita Neptuna odgrywa kluczową rolę w stabilności Układu Słonecznego, ponieważ jego grawitacja wpływa na ruch innych planet, szczególnie tych w zewnętrznych strefach. Zmiany w tej orbicie mogą prowadzić do zakłóceń w dynamice całego systemu planetarnego.

Neptun, ósma planeta Układu Słonecznego, klasyfikowany jest jako gazowy olbrzym lub lodowy olbrzym ze względu na swoją unikalną budowę chemiczną. Zawiera znaczne ilości wody, amoniaku i metanu, co odróżnia go od innych gazowych olbrzymów, jak Jowisz czy Saturn, które mają więcej helu i wodoru.